Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Arkamdan gülen güzeller
Bilmem ki izim mi eğri
Ne didim ki ne güldünüz
Dilimde sözüm mü eğri
Yollarıma çıkarsınız
Ateşlere yakarsınız
Doya doya bakarsınız
Kolum ya dizim mi eğri
Birinizin adı Cennet
Kul olmakta cana minnet
Güzel bakması sünnet
Gözüm kör ağzım mı eğri
Ruhsati'nin yandı canı
Asumana çıktı ödü
Huri olsan yemem seni
Bak bir kerre özüm mü eğri
Ruhsati
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, çevresindekilerin kendisine gülmesi ve yan bakması karşısında anlatıcının kendini sorgulamasını anlatır. Anlatıcı, kusurun kendisinde mi yoksa karşısındakilerin bakışında mı olduğunu sorar. Sonunda dünyevi güzelliklere ve vaatlere rağmen kendi özünün doğruluğunu savunur.
ANLAM
İnsanların alaycı bakışları karşısında kişi kendi değerini ve doğruluğunu sorgular; asıl eğrilik kendinde değil, başkalarının bakışındadır.
birey ile toplum
ATMOSFER
Şiir, alaycı bakışlar ve içsel sorgulama arasında gergin bir atmosfer taşır.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı cümleler yıllarca insanın içinde yürür.