Bazı kelimeler insanı kendine geri çağırır.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Ne murdar öldüler
Ne müslüman oldular
Kılıçsız, kalkansız
Bir sofra kurdular
Zeytin zeytini getirdi
İncir inciri getirdi
Şerbeti üzüm getirdi
Her biri bir şey getirdi
Kimi meyvesini canım,
Kimi gölgesini getirdi.
Ne dörtyüz arslana borçluyuz
Ne Şehmuz Aslan'a
Ilgınlara, sazlara borçluyuz
Biz bu toprakları
Bir de yavşana.
Ruhi Su
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, savaşmadan, silahsız bir biçimde ölen ve inançlarını yaşayamayan insanları anlatır. Ardından doğanın cömertliği ve dayanışması betimlenir; her canlının sofraya bir katkı getirdiği vurgulanır. Son bölümde ise borçluluğun silaha ve savaşçıya değil, toprağa ve bitkilere karşı olduğu ifade edilir.
ANLAM
Gerçek borç, savaş aletlerine veya savaşçılara değil, doğaya ve toprağa karşıdır.
Savaş ve silah ile doğa ve barış arasındaki karşıtlık
Ölümün hüznünden doğanın minnetine doğru bir geçiş var.
ATMOSFER
Hüzünlü ama doğanın cömertliğiyle yumuşayan bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı dizeler insanın omzuna sessizce dokunur.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.