Ağlayış

Şiir, her şeyin uzaklaşıp gittiği hissiyle başlar; anlatıcı, bir zamanlar ışığını aldığı yıldızın artık ölü olduğunu düşünür. Geçen bir kayıkta korkunç bir şey söylendiğini duyar, evde bir saatin vurduğunu işitir ama hangi ev olduğunu bilemez. İçinden büyük göğün altında yüreğinden çıkıp gitmek ve dua etmek gelir; yıldızlardan birinin hâlâ var olduğuna inanmak ister. Şiir, hangi yıldızın devam ettiğini, hangisinin gökte beyaz bir şehir gibi durduğunu bilememenin belirsizliğiyle sona erer.