Bazı kelimeler geç kalmaz; insan geç kalır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Yanıldı bu güvercin.
Bu güvercin yanıldı.
Güneyi seçti, kuzeye uçmak için.
Buğdayı su sandı.
Yanıldı bu güvercin.
Yıldızları çiğ tanesi,
Sıcakları kar fırtınası sandı.
Yanıldı bu güvercin.
Karıştırdı eteğini bluzubla,
Senin yüreğini yuvası sandı.
Yanıldı bu güvercin.
(Kıyıda uyudu güvercin. —Sen ise
Bir dalın ucunda.)
Türkçesi: Ahmet Cemal
Rafael Alberti
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, yönünü ve algılarını şaşıran bir güvercinin yanılgılarını anlatır. Güvercin güneyi kuzey sanır, buğdayı suya, yıldızları çiğ tanesine, sıcağı kar fırtınasına benzetir. Sonunda senin yüreğini yuvası sanarak yanılır. Şiir, yanılgı ve yanlış algılama üzerinden bir ilişkiye işaret eder.
ANLAM
Yanılgı, algıların karışması ve yanlış yere bağlanma kaçınılmaz bir kırılganlık yaratır.
Güvercinin algıladığı gerçeklik ile gerçek durum arasındaki uyumsuzluk.
ATMOSFER
Hüzünlü ve yalnız bir atmosferde, yanılgıların gölgesinde geçen bir anlatı.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı dizeler insanın omzuna sessizce dokunur.