İnsan bazen kendini yalnızca bir şiire anlatabilir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Mevlâ'm Çün Yarattı Ahmed'i Nurdan

Mevlâ'm Çün Yarattı Ahmed'i Nurdan Şiiri - Pir Sultan Abdal

Mevlâ'm çün yarattı Ahmed'i nurdan
İnsan olan gelir nura çevrilir
Böyle kurulmuştur bu çarh-ı devran
Mansur olan gelir dâra çevrilir

Yeğin sular dâim engine akar
Pervaneler özün odlara yakar
Serçe kanda olsa aslına çeker
Bülbül olan gelir güle çevrilir

Gümanlı gönülde nur mu eğlenir
Cennet haricinde hur mu eğlenir
Arısız kovanda bal mı eğlenir
Arı olan gelir bala çevrilir

Bir sürçmekle at ayağı kesilmez
Bir suç ile âdemoglu asılmaz
Bu yolu erenler kurdu basılmaz
Yol ehli kandaysa yola çevrilir

Pîr Sultan Abdal'ım yatır hastadır
Elinde gülleri deste destedir
Âdemoglu bir acayip nesnedir
Muhabbetle tatlı dile çevrilir

Pir Sultan Abdal

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, söylenemeyenin incelikle söylenmesidir.

Şiir, Mevlâ'nın Ahmed'i nurdan yaratmasıyla başlar ve insanın özüne dönüşünü, çeşitli varlıkların aslına çekilişini anlatır. Anlatıcı, her varlığın kendi doğasına yöneldiğini ve insanın muhabbetle tatlı dile dönüşeceğini vurgular. Son dörtlükte Pir Sultan Abdal'ın hasta yatışı ve insanın acayip bir varlık olduğu belirtilir.

Ana duygusevgi
Ana temainanç
Duygusal yönolumlu
Yoğunluk65/100

ANLAM

Ana düşünce

Her varlık aslına döner; insan da özüne, yani ilahi nura ve muhabbete yönelir.

Temel çatışma

dünyevi bağlar ile öze dönüş arasındaki gerilim

ATMOSFER

İlahi bir düzen ve öze dönüşün anlatıldığı, sakin ve öğretici bir atmosfer.
dinginkutsalumutlu
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.