Şiir, insanın içinde kalan yarım cümlelerin devamıdır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Kapattım kendimi sevdama, düş görüyorum.
Hangimiz yarattık öbürümüzü?
Beni unutmak için seviyordu beni o, ölmek için yaşıyordu.
Sevgilim, sevgilim, yitirmeyi diledim seni.
Yaşamayı öğretmiyor bana gözlerinin biçimi.
Ağla, taçyapraklarıdır yüreğin yaşlar.
Nerdesin, unutuş güneşini mi çeviriyorsun yüreğimde?
Paul Éluard
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, sevdiği kişiyle kurduğu ilişkinin içinde kendini kapatmış ve düşsel bir hâl içinde konuşuyor. Karşılıklı yaratma, unutma ve ölme isteği üzerinden sevginin yıkıcı ve çelişkili doğasını sorguluyor. Sevgiliye seslenirken onu yitirmeyi dilemiş olmasına rağmen gözlerinin biçiminin yaşamayı öğretmediğinden yakınıyor. Şiir, sevgiyle unutma arasındaki gerilimde yüreğin taçyaprakları gibi dökülüşüne bağlanıyor.
ANLAM
Sevgi, hem yaratıcı hem yıkıcı bir güç olarak yaşamayı ve unutmayı iç içe taşır.
sevgi ile unutma/yitirme arzusu
ATMOSFER
Düşsel ve hüzünlü bir iç konuşma atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler bir yere değil, bir zamana götürür.