Şiir, hatırlamanın en zarif biçimlerinden biridir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Öyle bir ilkyaz ol ki korkut yaprakları,
Öylel bir son yaz ol ki tut yaprakları,
Sararıp dökülürken güz rüzgârlarında
Ardında savrulsunlar, unut yaprakları.
Sevinçlerinde onlar vardı,, hüzünlerinde onlar
Seninle yeşerdiler, seninle soldular..
Olsunlar senden sonra da umut yaprakları.
Özdemir Asaf
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, bir ağacın yaprakları üzerinden insan yaşamına ve ilişkilere dair bir sesleniş içerir. Anlatıcı, sevinç ve hüzünlerde birlikte olan yaprakların (sevdiklerinin) kendisinden sonra da umut olarak kalmasını ister. Dörtlükler hâlinde doğa imgeleriyle insan ömrü ve bağlılık anlatılır.
ANLAM
İnsan, sevdikleriyle birlikte yaşar ve onlardan sonra da bir iz, bir umut bırakır.
geçicilik ile kalıcılık arasındaki gerilim
Hüzünlü bir ayrılık tasvirinden umutlu bir dileğe doğru yumuşak bir geçiş vardır.
ATMOSFER
Doğanın döngüsü içinde hüzünlü ama umutlu bir bekleyiş.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.