Bazı kelimeler insanı hiç gitmediği yerlere götürür.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Bir yaprak, ağaca takma.
Bir damla, buluta takma.
Bir bulut, maviye takma.
Bir yağmur, havaya takma.
Ben sana bakıyorum,
Bir rüzgâr esiyor.
Sözü uzatıyorum,
Ben, sana takma.
Özdemir Asaf
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, doğa imgeleri üzerinden bir bağlanma ve aidiyet sorgulaması yapar. Anlatıcı, bir yaprağın ağaca, bir damlanın buluta ait olması gibi doğal ilişkileri sorgularken, kendi konumunu 'sana takma' ifadesiyle belirsizleştirir. Son bölümde anlatıcı sevgiliye bakmakta ve sözü uzatarak kendisini o kişiye bağlamamayı tercih etmektedir.
ANLAM
Doğadaki her şeyin birbirine ait olduğu bir düzende, insanın bir başkasına ait olup olmadığı sorgulanır.
bağlanma isteği ile bağlanmama arasındaki gerilim
ATMOSFER
Doğa imgeleriyle örülü, sorgulayıcı ve hafif hüzünlü bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.