Şiir, unutulan şeylerin usulca geri dönüşüdür.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
ÇİZİM
Ben ağacın resmini çizdim,
Hiç kimse için..
Daha ne yapraklarını yapıştırdım,
Ne de adını koydum
Yemişlerin..
Onu
Bir anlama yakıştırdım.
Adınıza büyüyor belleğimde ağaç,
Başka ağaçlar doğuruyor;
Büyümeyi bölüşüyorlar gölgelerinde..
Dal-dal, yaprak-yaprak öpüşüyorlar..
Çizmez olaydım, bizi soruyorlar..
Dönüp bizlere bakıyorum:
Dövüşüyorlar.
Özdemir Asaf
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, kimse için çizdiği bir ağaç resmini anlatırken, bu resmin belleğinde büyüyüp başka ağaçlar doğurduğunu ve sonunda insanlar arası çatışmayı sorguladığını ifade eder. Çizilen ağaç, başlangıçta kişisel ve anlamsızken zamanla anlatıcının zihninde çoğalır ve dış dünyadaki kavgaları hatırlatır. Şiir, sanatın masumiyeti ile gerçekliğin çatışması arasında bir gerilim kurar.
ANLAM
Sanat eseri, yaratıcısının zihninde bağımsız bir hayat kazanarak gerçeklikle çatışabilir.
Sanatın huzurlu yaratımı ile dış dünyanın kavgacı gerçekliği arasındaki karşıtlık.
Başlangıçta sakin bir yaratım süreci, sonunda hayal kırıklığı ve çatışma farkındalığına dönüşür.
ATMOSFER
Kişisel bir yaratımın giderek huzursuz bir farkındalığa evrildiği içe dönük bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.