İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Bir buzulun çatlağından nasıl sızarsa su
ve nasıl iki yüzü varsa o suyun tadının,
bir ileri
bir geri ve nasıl biri tatlı öbürü sertse,
öyle ölüyorum ben de son kez her anında
bu günlerin,
bir yandan eski iç çekişler artık
salıvermezken beni,
bir yandan göremiyorum gideceğim yeri.
(Moskova, Aralık 1933)
Çeviri: Cevat ÇAPAN
Osip Mandelstam
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, bir buzulun çatlağından sızan suyun iki farklı tadı olması gibi, anlatıcının da her an hem geçmişe bağlı kaldığını hem de gideceği yeri göremediğini anlatır. Anlatıcı, yaşadığı günlerde her an son kez ölüyormuş gibi bir ikilem içindedir. Eski iç çekişler onu bırakmazken geleceği görememenin sıkışmışlığı şiirin merkezindedir.
ANLAM
İnsan, geçmişin bağlayıcılığı ile geleceğin belirsizliği arasında sıkışarak her an yeniden ölür.
geçmiş ile gelecek arasında sıkışma
ATMOSFER
İçsel bir sıkışmışlık ve belirsizlik atmosferi hâkimdir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, kalbin unutmamayı seçtiği şeydir.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.