İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Vasiyet

Vasiyet Şiiri - Orhan Seyfi Orhon

Dostlarım, toplanın öldüğüm zaman.
Riyayı o günlük bir yana atın.
Tutunuz tabutun bir kenarından,
Bir derin çukura fırlatın beni.

Kalınca büsbütün sizlerden uzakta,
Vücudum çürürken kara toprakta,
Uzanın rahatça sıcak yatakta,
Yaşamak gururu içinde yatın.

Yüz yüze getirmez bizi asırlar,
Meydana vurulsun saklanan sırlar,
Sayılsın şahsıma ait kusurlar,
Korkmayın, içine yalan da katın.

Anlayayım kimlermiş dost sandıklarım,
O muhabbetini kıskandıklarım,
Anlayayım ne boşmuş inandıklarım,
Şu yalan hayatı bana anlatın.

Dostlarım, anmayın artık adımı.
Siliniz gönülden eski yadımı.
Kırınız sonuncu itimadımı.
Ölünce bir daha beni aldatın.

Orhan Seyfi Orhon portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan bazı şeyleri ancak kaybedince isimlendirebilir.

Şair, öldükten sonra dostlarına seslenerek cenazesinin gösterişsizce gömülmesini, ardından rahatça yaşamalarını ve kendisi hakkındaki gerçekleri, kusurlarını, yalanlarını saklamadan anlatmalarını ister. Şiir, dostluk ve samimiyet konusundaki hayal kırıklığını, ölüm sonrası bile aldatılmak istenmeyen bir güvensizlikle birleştirir.

Ana duyguKırgınlık
Ana temaİnsan ilişkileri
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Gerçek dostluk, ölümden sonra bile yalansız ve çıkarsız olmalıdır; şair, dostlarından kendisini olduğu gibi anmalarını ister.

Temel çatışma

samimiyet beklentisi ile ikiyüzlülük arasındaki çatışma

ATMOSFER

Ölüm sonrası bir hesaplaşma ve hayal kırıklığı atmosferi.
HüzünlüYalnızGergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.