Kelimeler bazen insanı kendine getirir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Kim Bilir?

Kim Bilir? Şiiri - Ömer Bedrettin Uşaklı

Güneşle beraber söndüğüm akşam,
Ağlayacak hangi rüzgâr, kim bilir?
Mermer bir heykele döndüğüm akşam,
Baş ucumda kimler yanar, kim bilir?

Her yanında yanık bülbüller öten
Bahçelerden bir gün sessiz geçerken
Tabutumu yeşil dallar içinden
Seyredecek hangi bahar, kim bilir?

'Nerde bizi candan seven o yolcu? '
'Niçin türküleri aksetmez oldu? '
Diyerek ruhuma çam kokusunu
Yollayacak hangi dağlar, kim bilir?

O yıl güllerimi kimler derecek?
Bağımda üzümler nasıl erecek?
Bana en son yudum suyu verecek
Hangi pınar, hangi pınar, kim bilir?

Ömer Bedrettin Uşaklı

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Okumadan önce değil, okuduktan sonra.

Şair, ölümünü ve ardından yaşanacakları düşünerek bir akşam vakti kendini bir heykele benzetir. Tabutunun geçişini, ruhuna çam kokusunu yollayacak dağları, güllerini toplayacak elleri ve son suyunu verecek pınarı sorgular. Şiir, ölümün kaçınılmazlığı ve ardında kalanların belirsizliği üzerine hüzünlü bir iç hesaplaşmadır.

Ana duyguhüzün
Ana temaölüm
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Ölüm kaçınılmazdır; geride kalanların kimler olacağı ve doğanın nasıl devam edeceği belirsizdir.

Temel çatışma

yaşam ile ölüm arasındaki geçiş ve bireyin kendi sonunu kabullenme çabası

ATMOSFER

Ölümün gölgesinde geçen, doğanın döngüsüyle iç içe hüzünlü ve sorgulayıcı bir akşam atmosferi.
hüzünlüdinginnostaljikyalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.