İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Ruhuma bir kefen bezi yeter de;
Yetmez aç nefsime sırma ve ipek.
Çare yok yüzünden düştüğüm derde,
Yesem de toprakla karışık kepek.
Güneşle bir tutsam girmez hizaya,
Dar bulur sığmam der dipsiz fezaya.
Kuyruk sallar, sonra hırlar ezaya,
Benim nefsim, benim nefsim ne köpek!
Necip Fazıl Kısakürek
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, nefsini dizginlenemeyen ve doyumsuz bir köpeğe benzeterek onunla verdiği iç mücadeleyi anlatır. Nefsinin istekleri karşısında çaresiz kaldığını, onu eğitmeye gücünün yetmediğini dile getirir. Şiir, insanın kendi benliğiyle olan çatışmasına ve bu çatışmadaki acizliğine odaklanır.
ANLAM
İnsan, kendi nefsinin doyumsuz istekleri karşısında güçsüz kalır ve onu eğitmekte zorlanır.
İnsanın iradesi ile nefsin dizginlenemeyen arzuları arasındaki mücadele
ATMOSFER
İçsel bir boğuşmanın ve nefse karşı duyulan çaresizliğin kasvetli atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.