Şiir, unutmak istemediğimiz şeylerin evidir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Anneme Mektup

Anneme Mektup Şiiri - Necip Fazıl Kısakürek

Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
Yeniden yollara düzülmekteyim.
Son günüm yaklaştı görünesiye,
Kalmadı bir adım yol ileriye;
Yüzünü görmeden ölürsem diye,
Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim

Necip Fazıl Kısakürek

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, insanın kendine yetişme biçimlerinden biridir.

Şair, gurbette yaşadığı yalnızlık ve özlemi dile getirir. Her geçen gün daha da eridiğini, geceleri soğuk bir yatakta kıvrandığını anlatır. Ölümün yaklaştığını hissederek sevdiğinin yüzünü göremeden ölme korkusuyla üzülmektedir.

Ana duyguhüzün
Ana temagurbet
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk85/100

ANLAM

Ana düşünce

Gurbet, insanı yavaş yavaş tüketen ve ölümle yüz yüze getiren bir yalnızlık ve özlem halidir.

Temel çatışma

Gurbetteki yaşam ile sevilenin yanında olma arzusu arasındaki gerilim.

ATMOSFER

Soğuk, kasvetli ve hüzünlü bir gurbet ortamı.
hüzünlüyalnızkasvetligergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.