İyi bir şiir, bittiği yerde başlamaya devam eder.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ebedi oluşun urbası kefen!
Kursa da boşluğa asma köprü, fen,
Allah derim, başka hiçbir şey demem!
Necip Fazıl Kısakürek
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, üzerinde taşıdığı ağır bir yük ve hayatın sunduğu nimetlere karşı duyduğu isteksizlikle konuşur. Akla ve bilime yönelik sorulara rağmen yalnızca Allah'a bağlılığını dile getirir. Şiir, dünyevi ağırlık ve yalnızlık hissi içinde mutlak bir inanç teslimiyetine bağlanır.
ANLAM
Dünya hayatının yükleri ve akıl-bilim sorgulamaları karşısında tek sığınak ve bağlılık Allah'tır.
Dünyevi ağırlık ve akıl sorgulamaları ile mutlak inanç arasındaki gerilim
Dünyevi çaresizlikten mutlak inanç teslimiyetine doğru bir yönelim
ATMOSFER
Ağır bir yük ve yalnızlık içinde derin bir inanç teslimiyeti
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir cümlenin içinde uzun süre kalır.