İnsan bazen bir cümlenin içinde uzun süre kalır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Geçmeyen yalnızlığın acısını,
Bitmeyen bir ruhun derinlikleri
Beslemişti..
Hiç sönmeyen
Ümitlerin, teselliyle
Dolu vaktini;
Bu ömür götürmüştü,
Bilinmeyen yerlere
Ses vermeyen uzaklara..
Sıkıntıyla dolu geceler
Sabahları bekledi;
Bir yığın
Hayal kırpıntısının
Gülümsediği pencerede.
Necdet Evliyagil
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, geçmeyen bir yalnızlık acısı ve bitmeyen bir ruh derinliği içinde geçen bir ömrü anlatır. Hiç sönmeyen ümitlerin teselliyle dolu vaktini bu ömrün bilinmeyen yerlere, ses vermeyen uzaklara götürdüğünü söyler. Sıkıntılı gecelerin sabahları beklediği, hayal kırpıntılarının gülümsediği bir pencerede son bulur.
ANLAM
Yalnızlık ve sıkıntı içinde geçen bir ömür, ümitlerin tesellisiyle bilinmeyen uzaklara sürüklenir.
ümit ile yalnızlık arasındaki gerilim
ATMOSFER
Hüzünlü ve sıkıntılı bir bekleyişin, hayal kırıntılarıyla aydınlanan pencerede son bulan kasvetli atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.