İnsan bazı cümleleri yıllar sonra anlar.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Karanlık
Bulutlar sarmış etrafımızı,
Gözümüz görmez
Sesimiz duyulmaz olmuş;
Ellerimiz boşlukta kalmış
Seçemiyor, tutamıyor eşyayı.
Karanlık,
Kapkaranlık odalara
Hapsedilmişiz sanki;
Ciğerlerimize dolan
Hava bile karanlık.
Zifiri bir dünyada
Unutulmuşuz sanki.
Karanlık,
Bulutları dağıtacak
Rüzgâr mı yoktur
Nedir;
Karanlık odaların
Kapısını açacak anahtar,
Nerdedir?
Necdet Evliyagil
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, etrafı saran karanlık ve boğucu bir atmosferi anlatır. Anlatıcı, görme ve ses duyurma yetisinin kaybolduğu, ellerin boşlukta kaldığı bir çaresizlik içindedir. Karanlık odalara hapsolmuşluk ve unutulmuşluk duygusuyla, bu durumdan çıkışı sağlayacak rüzgârın veya anahtarın yokluğunu sorgular.
ANLAM
İnsanın karanlık ve boğucu bir ortamda çaresizce çıkış yolu araması.
karanlık ve hapsolmuşluk ile çıkış özlemi arasındaki gerilim
ATMOSFER
Karanlık, boğucu ve umutsuz bir ortamda hapsolmuşluk hissi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, insanın kendine yetişme biçimlerinden biridir.