Işık, Rüzgar Ve Toprak

Işıksın,
Yoktur senden gizlimiz,
Karanlıkları
Aydınlığında boğarsın,
Cam dersin girersin,
Ten dersin iliklerimize kadar işlersin.
Yolumuzda, arkamızdasın,
Ve bizdan kaçtığın an,
Gölgemizin ta yanındasın..

Rüzgârsın,
Sisli dağlar tepesinden koparsın,
İnersin, yaylalara denizlere.
Ruhumuzu derinden sararsın..
Bir anda gözlerimize kadar dolar
Dağıtırsın saçımızın her telini,
Dalgalar, fırtınalar yaparsın,
İnsafsız bir anında
Çarparsın elini kayalara,
Dağları bile deler yıkarsın..
Topraksın,
Bir büyük canavar gibi
Solursun ayaklarımızın altında;
Bizden aldığını
Sadık bir borçlu gibi
Gene bize verirsin.
Önce seni çiğner ayaklarımız;
Gururun zedelendiği için midir, nedir?
Sonra, altına girer bütün varlığımız.

Işığı alırsın,
Rüzgârla savrulursun;
Suya doymazsın.
Ve sen bütün canlılar için
Bir büyük mezarsın.