Bazı kelimeler insanı hiç gitmediği yerlere götürür.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
İhtiyar dalların verdiği meyve,
Yıllarla beslenen en son düşünce;
Ve göç başlangıcı dağılan yuva,
Hayat aynasında titreyen gece.
Ruh, son tebessümünden yükselen çığlık.
Bir masal konağı renksiz inziva;
Zamansız çöken yalnızlık duyguya,
Ömrü senelerle içmeyen dünya.
Tahayyüle açılan ufuk, duygu,
Renkler gölgelerden taşan rahiya;
Fecirle saksıda gülen sarmaşık,
Bir sükûn peşinde alçalır ruha.
Necdet Evliyagil
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, yaşlılık ve ölüm öncesi bir dönemi, dalların son meyvesi ve göç başlangıcı gibi imgelerle anlatır. Anlatıcı, ruhun son çığlığını, yalnızlığı ve dünyanın ömrü içmeyişini dile getirir. Son bölümde ise tahayyül, renkler ve fecirle açılan bir sükûnet arayışı belirir.
ANLAM
Yaşamın son evresi, yalnızlık ve geçicilik duygusuyla birlikte ruhun dinginlik arayışını içerir.
yaşam ile ölüm, yalnızlık ile sükûnet arasındaki gerilim
Hüzünlü ve yalnız bir başlangıçtan dingin bir sükûnet arayışına doğru yumuşak bir geçiş var.
ATMOSFER
Hüzünlü ve düşünceli bir atmosferde, yalnızlık ve geçicilik duygusuyla örülü, yer yer dinginlik arayışı beliren bir şiir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, unutmak istemediğimiz şeylerin evidir.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.