Şiir, unutmak istemediğimiz şeylerin evidir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Boğaziçi'nden Ankara'ya

Boğaziçi'nden Ankara'ya Şiiri - Necdet Evliyagil

Mavi ışıklar doldurdu içimi,
Koştuğumuz yollarda andım seni,
O güzel gözlerinle nerdeydin ki?
Avuçlarımda duydum esintini…

Bir İstanbul sabahı gibi derin,
Oysa sen de Boğaziçi’nde miydin?
Yeniköy’den Tarabya’ya koşarken,
Soluğumla alıp-verdiğim miydin?

Yosun kokusu karıştı rüzgâra,
Bir çatananın sesiyle uyandım.
Niçin gelmiyorsun kıyılarıma?
Düşlerimde de seni sayıkladım…

Sesimi duyabiliyor musun ki?
Rüzgârındayım ve de yanındayım.
Sevgi’siz hiç yaşanabilir mi ki?
Yeşil gözlüm yarın Ankara’dayım.

(Nisan / 1987)

Necdet Evliyagil portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bir dize, bazen yıllardır aradığın yerdir.

Şiir, İstanbul'da geçen bir aşkın ardından sevgiliye duyulan özlemi ve onu her yerde hissetme hâlini anlatır. Anlatıcı, sevgilinin yokluğunda onun izini sürer, rüzgârda ve kıyılarda onu arar. Sonunda Ankara'ya gideceğini söyleyerek ayrılığın kaçınılmazlığını hissettirir.

Ana duyguÖzlem
Ana temaAyrılık
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

Sevgiliye duyulan özlem, mekân ve zaman fark etmeksizin sürer; ancak ayrılık gerçeği kabullenilir.

Temel çatışma

özlem ile ayrılık

Duygusal akış

Özlemle başlayıp ayrılık kabullenişine doğru ilerler.

ATMOSFER

İstanbul'un kıyılarında geçen, hüzünlü ve özlem dolu bir atmosfer.
HüzünlüNostaljikYalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.