Ankara Yollarında II

Yağmur damlacıkları
Yapraklarda boncuk - boncuk
Çocukluk günlerimizin anıları,
İstanbul’da ve de Boğaz’da
Bir beyaz bulutcuk..

Güneş ışınları
Camlara vurmuş alev - alev;
Yaşantımızın kapıları,
Sanki İstanbul’da unutulmuş
Ev - ev..

Gir gönlünce
Kilitli - sürgülü kapılardan içeri,
Daha da içeri,
Bir acı bekleyişi bitir;
Yitirdiğimiz tüm anıları
Yeşil gözlerde getir..

Kilitler boşaldığında,
Ve İstanbul’dan uzaklaştığında
Kahrolduktan,
Üstelik bir de boğulduktan sonra,
Cennetten kovulmaktan
Farkı mı kalır yaşamın? .

Ankara yollarında,
Düşlerin doruğunda,
Parça - parça
Bir İstanbul bırakılır
Ta gerilerde;
Gün biterken yadellerde.