İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Çeksem kapıyı gitsem
Taşları arasında çimenler biten
Kaldırımlar boyunca gitsem
Açık pencerelerinden beyaz yorganlar görünen
Işıklı dut gölgelerinden
Fakir mahallelerinin akkavakları
Yalansız suyla güneşle büyüyen
Ordan öte katırtırnakları sarı sarı
Bir erguvanlar vardı
Pembe mi desem deli mi desem
Bu ümit olmasa içimde
Buralarda bir gün beklemem
Necati Cumalı
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, bulunduğu yerden ayrılıp çocukluğunun ya da geçmişinin mahallelerine gitmeyi hayal eder. Fakir ama içten, doğayla iç içe mekânları ve erguvanları anar. İçindeki ümit olmasa burada beklemeyeceğini söyleyerek şiiri bağlar.
ANLAM
İnsanı bulunduğu yerde tutan şey, geçmişe ve güzel günlere dair içindeki ümittir.
şimdiki zaman ile geçmiş arasındaki gerilim
Özlemle başlayıp ümitle sonlanan bir duygusal seyir izler.
ATMOSFER
Geçmişe duyulan özlemin ve içten bir ümidin eşlik ettiği, sıcak ama hüzünlü bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı dizeler okunmaz, insanın içinde yaşar.