İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Boşluğa üç ışık sığdı
Kapı dar,dar kapı dar dar
Can için çıkmayan canda
Umut var,var umut var var
Kör düğüm ömür halkası
Boş kuyunun dipsiz tası
Bu öykünün ki arkası
Tipi kar,kar tipi kar kar
Tuğla tuğla pişiyorum
Çıkış çıkış düşüyorum
Düşüncemde üşüyorum
Beni sar,sar beni sar sar
Nail Abbas Sayar
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, dar bir kapı ve boşluk imgeleriyle çevrili bir varoluşsal sıkışmışlığı anlatır. Anlatıcı, umudun varlığını yineleyerek içsel bir çıkış arar; ancak her adımda düşüş ve üşüme duygusu eşlik eder. Son dizede sıcak bir sarılma isteğiyle şiir, yalnızlık ve çaresizlik içinde bir teselli arayışına bağlanır.
ANLAM
İnsan, dar ve dipsiz bir boşlukta umutla çaresizlik arasında sıkışmıştır.
umut ile çaresizlik
Umudun yinelenmesinden çaresizliğe ve sarılma isteğine doğru bir geçiş var.
ATMOSFER
Dar, boğucu ve soğuk bir boşlukta geçen, umut kırıntılarıyla aydınlanan kasvetli bir iç dünya.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler bir yere değil, bir zamana götürür.