Kelimeler bazen insanı kendine getirir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Varmagıl Bir Yere Gel Olmayınca,

Varmagıl Bir Yere Gel Olmayınca, Şiiri - Muhyiddin Abdal

Varmagıl bir yere gel olmayınca,
Sana bir mürşit kamil olmayınca.

Senin yolun varub menzile ermez,
Gönülden gönüle yol olmayınca.

Kişi alçak kapulardan geçemez,
Eğilip ham kaddi dal olmayınca.

Ol aşıka zehi aşık demezler,
Akuban gözyaşı sel olmayınca.

Men kulum dimekle kişi kul olmaz,
Özü miskin nefsi kul olmayınca.

Özü vahdet cismi sohbet bula mı,
Kişinin müşkili hal olmayınca.

Cahilin sohbetinde can bite mi,
Sohbeti has özü bal olmayınca.

Boyun çeküp göz kırpmak kar eylemez,
Dilbere söyleyüp dil olmayınca.

Muhyiddin demekle olbulunmadı,
Çöp kımıldar mı hiç yel olmayınca.

Muhyiddin Abdal portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Okumadan önce değil, okuduktan sonra.

Şiir, tasavvufi bir yolculukta mürşit edinmenin, gönül bağı kurmanın ve nefsi terbiye etmenin önemini vurgular. Anlatıcı, ham kalmış bir kişinin menzile eremeyeceğini, gerçek aşkın gözyaşı ve özveri gerektirdiğini söyler. Son beyitte ise sadece 'Muhyiddin' demenin yeterli olmadığını, rüzgâr olmadan çöpün kımıldamayacağını belirterek samimiyetin ve ilahi desteğin gerekliliğini ifade eder.

Ana duyguHüzün
Ana temaİnanç
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk60/100

ANLAM

Ana düşünce

Manevi olgunlaşma ve hakikate ulaşmak için bir mürşide bağlanmak, nefsi terbiye etmek ve samimi bir gönül bağı kurmak şarttır.

Temel çatışma

Ham nefis ile olgunlaşma arasındaki mücadele

ATMOSFER

Manevi bir arayış ve uyarı atmosferi
DinginDüşsel
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.