Şiir, kalbin unutmamayı seçtiği şeydir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Erenlerin Eşiğinde

Erenlerin Eşiğinde Şiiri - Muhyiddin Abdal

Erenlerin eşiğinde
Yaslanıbanı yattım ben
Erenlere beli dedim
Sıdk ile ikrar ettim ben

Şahım da rehberim oldu
Heman kıblem nurum oldu
Gani Otman pirim oldu
Anın eteğin tuttum ben

Eğnime giydim abayı
Terkettim kamu kabayı
Severim Sultan Baba'yı
Can ile gönül kattım ben

Güller açılır çağında
Bülbüller öter bağında
Musa ile Tur dağında
Koyunu bile güttüm ben

Hocamdan ben sebak aldım
Okudum sebakın bildim
Üstad'erdim üstad oldum
Gör ne üstada erdim ben

Maksudum didar eyledim
Gönülden nazar eyledim
Nakd ile pazar eyledim
Alana gevher sattım ben

Kadimi leyi ü neharım
Hayat u bad - ı seherim
Hem sedefim hem güherim
Özge madende buldum ben

Ben Muhammed'in gülüyüm
Ehl - i kemalin kuluyum
Dost bağının bülbülüyüm
Cennet bağında öttüm ben

Kim bilir aşık halinden
Söyleşeyim hal dilinden
Muhyiddin'em aşk elinden
Uş yine deli oldum ben

Muhyiddin Abdal

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı kelimeler insanı hiç gitmediği yerlere götürür.

Şiir, bir dervişin manevi yolculuğunu ve bir tarikata bağlanışını anlatır. Anlatıcı, erenlerin eşiğinde ikrar verip bir mürşide bağlanır, nefsini terk eder ve ilahi aşka ulaşır. Sonunda kendini Muhammed'in gülü, dost bağının bülbülü olarak tanımlar ve aşk elinden deli olduğunu söyler.

Ana duyguminnet
Ana tematasavvuf
Duygusal yönolumlu
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

Manevi bir rehberin öncülüğünde nefsi terk edip ilahi aşka ulaşmak.

Temel çatışma

Dünyevi bağlar ile manevi özgürlük arasındaki çatışma.

Duygusal akış

İkrar ve bağlanma ile başlayıp ilahi aşkta deliliğe varan bir coşkuya yükselir.

ATMOSFER

Manevi bir coşku ve teslimiyet atmosferi.
kutsalcoşkulusıcak
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.