İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Ala Gözlü Sultan Baba

Ala Gözlü Sultan Baba Şiiri - Muhyiddin Abdal

Ala gözlü Sultan Baba
Ululardan ulusun sen
Yedi iklim dört köşeye
Arşa kürse dolusun sen

Yüzin gören yoksul baylur
Kâfirler îmâna gelür
Seni sevmeyen ne olur
Şâh-ı kerem Ali'sin sen

Şâhısın eksüklü kulun
İçenler ayılmaz dolun
İnceden incedür yolun
Tamâm gerçek velîsin sen

Doğru sözün yol kılıcı
Çaldığın iki bölüci
Düşmüşler elin alıcı
Hakkın kudret elisin sen

Dehânından kevser akar
Nazarun Hakk yola bakar
Kokun cümle âlem kokar
Muhammedün gülüsün sen

Parlayup âteşün yanar
Cümle 'âlem şulene çunar
Susayanlar senden kanar
Âb-u hayât gölüsün sen

Muhyiddîn Abdal neylersin
Dipsiz denizler boylarsın
Ne bilir ne söylersin
Aklınmı var delisin sen

Muhyiddin Abdal

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.

Şiir, Sultan Baba adlı bir veliyi öven bir methiyedir. Anlatıcı onun ululuğunu, keremini, gerçek bir veli ve Hakk'ın kudret eli olduğunu dile getirir. Son dörtlükte ise şair kendine seslenerek bu derin sırlar karşısında aklın yetersizliğini ve bir tür deliliği ima eder.

Ana duyguhayranlık
Ana temainanç
Duygusal yönolumlu
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Sultan Baba, Tanrı'nın kudretinin yeryüzündeki bir tezahürü olan gerçek bir velidir.

ATMOSFER

Şiir, kutsal bir kişiliğe duyulan derin hayranlık ve bağlılık atmosferi taşır.
kutsalcoşkulu
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.