Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Kul kusursuz olmaz imiş efendim
Düşürme elin diline dost beni
Ölürsem de dost kapında öleyim
Koyma zalimin eline dost beni
Aşam gelem ovalardan yazıdan
Bal alayım peteğinden özünden
Koyun ayrılır mı körpe kuzudan
Kurban et senin yoluna dost beni
Akarsu'yum yağmurumsun yaşımsın
Acıkırsam ekmeğimsin aşımsın
Ben ölürsem mezarımsın taşımsın
Toz et karıştır külüne dost beni
Muhlis Akarsu
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, bir dosta seslenerek insanın kusursuz olmadığını, onu el diline düşürmemesini, ölse bile dost kapısında ölmek istediğini anlatır. Anlatıcı, dostunun yolunda kurban olmayı, onunla bütünleşmeyi ve öldüğünde kendi külünü dostunun külüne karıştırmayı diler. Temel duygu, derin bir bağlılık ve teslimiyettir.
ANLAM
İnsan kusurludur; önemli olan sevdiğine sadakatle bağlı kalmak ve onun yolunda yok olmayı göze almaktır.
Dostun koruyuculuğu ile zalimin eline düşme korkusu arasındaki gerilim.
ATMOSFER
Samimi bir yakarış ve teslimiyet duygusuyla örülü, sıcak fakat hüzünlü bir dostluk atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.