İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Göğsüm değer üç asra bütün saltanatıyla,
Maziyi dolaştıkça Süleymanın atıyla.
Gönlüm tadar ummanı bütün şaşaasıyla,
Sallar kayıp aktıkça Süleyman paşasıyla.
Ruhum dolar, ömrün dolar orduyla, gemiyle.
Fermanlar okudukça Selim'in kalemiyle...
Hep sizdedir onlar: aşan oklar, uçan atlar,
Ey şemseli kaplar, çürümüş, eski kaatlar! ..
Mithat Cemal Kuntay
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, geçmişteki Osmanlı ihtişamını ve savaş sahnelerini hayal eden bir anlatıcının duygularını yansıtır. Anlatıcı, tarihî figürler ve nesneler aracılığıyla geçmişe özlem duyar ve o dönemin görkemini içinde hisseder. Son dizede ise bu ihtişamın artık çürümüş, eski kâğıtlar ve kaplar gibi maddi kalıntılarda kaldığını vurgular.
ANLAM
Geçmişin ihtişamı ve tarihî miras, şimdiki zamanda yalnızca solmuş hatıralar ve nesnelerle yaşatılır.
Geçmişin görkemi ile bugünkü çürümüşlük arasındaki karşıtlık
Geçmişin ihtişamını coşkuyla anarken son dizede çürümüşlüğe geçiş yapar.
ATMOSFER
Geçmişin ihtişamını ve çürümüşlüğünü bir arada yansıtan nostaljik bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler geç kalmaz; insan geç kalır.