Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Dinle Gambito söyleyeceklerim var
Kalmadı artık
Dağlara yaslandığımız akşamlar
Babamızın dönmesini beklerken
İşaretlediğimiz zamanlar
Kalmadı kalmadı
Pencereden bizi gözetleyen ağaçlar
Şimdi saklanmıştır bütün kapılar Gambito
Üşüyoruz kimseler aldırmıyor
Ellerimiz sevgili ellerimiz
Onlar bile yabancı
Hey Gambito biz kimiz
Seni alıp giden
Beni alıp giden
Kim böyle her akşam
Mevlâna İdris Zengin
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, Gambito adlı birine seslenen anlatıcının geçmişteki beklentilerin ve sıcak ilişkilerin artık kalmadığını anlatmasıdır. Anlatıcı, dağlara yaslanan akşamları, babanın dönüşünü bekleyişi ve pencereden gözeten ağaçları hatırlayarak şimdiki yalnızlığını ve yabancılaşmasını dile getirir. Ellerin bile yabancılaştığı bu dünyada anlatıcı, kim olduğunu ve her akşam onu alıp gidenin kim olduğunu sorgular.
ANLAM
Geçmişteki aidiyet ve beklenti duygusu kaybolmuş, yerini yalnızlık ve kimlik sorgulaması almıştır.
geçmişteki sıcak bekleyiş ile şimdiki soğuk yalnızlık arasındaki karşıtlık
ATMOSFER
Geçmişin sıcaklığının kaybolduğu, soğuk ve yabancılaşmış bir ortam.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.