İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Vardım gittim gurbet eli dolaştım
Gözümün yaşını durduramadım
Öldüm bittim bir sevdaya bulaştım
Divane gönlümü durduramadım
Yıllardır sevdiğim el oldu gitti
Tutuştu yüreğim kül oldu gitti
Gözlerimin yaşı sel oldu gitti
Zülfünden bir köprü kurduramadım
Mahzuni bu dağlar yolum bağladı
Gönlüm deli deli coştu çağladı
Hergün hergün figan etti ağladı
Kolunu boynuma sardıramadım
Mahzuni Şerif
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, gurbet ellerde dolaşırken bir sevdaya kapılmış ve gönlüne söz geçirememiştir. Sevdiği kişi el olup gitmiş, yüreği yanmış, gözyaşları sel olmuştur. Şiir, bu ayrılığın ve çaresizliğin acısını dile getirir.
ANLAM
Gönül, sevdanın ve ayrılığın önüne geçemez; insan çaresiz kalır.
sevgi ile ayrılık
ATMOSFER
Gurbet ve ayrılık acısıyla örülü hüzünlü bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, insanın içinde kalan yarım cümlelerin devamıdır.