Bazı kelimeler geç kalmaz; insan geç kalır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Ben canandan ayrı düştüm ağlarım
Derdimi dökerim esen yellere.
Viran oldu bahçelerim, bağlarım
Başım alıp gidem elden ellere.
Cahilin elinden kırılır gurur
Dünyanın sitemi üstüme yürür
Kime dost dedimse gelir taş vurur
İnanasım gelmez sahte kullara
Mahzuni Şerifim desem sözümü
Ancak Allah bilir benim özümü
Bana çok gördüler garip sazımı
Kızdım veda edeceğim tellere.
Mahzuni Şerif
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şair, sevdiğinden ayrı düşmenin acısını ve çevresindeki sahteliklerden duyduğu hayal kırıklığını dile getirir. Bahçelerinin viran olması, gurbete düşmesi ve dost bildiklerinin ihaneti üzerinden derin bir yalnızlık ve kırgınlık yaşar. Sonunda sazına veda etmeyi düşünecek kadar umutsuzluğa kapılır.
ANLAM
Sevilen kişiden ayrılık ve çevredeki sahtelikler, insanı derin bir yalnızlığa ve sanatından bile vazgeçme noktasına sürükler.
İçtenlik ile sahtelik, bağlılık ile ihanet arasındaki gerilim.
Ayrılık acısından sahteliklere kırgınlığa, oradan da sanatından vazgeçme umutsuzluğuna doğru bir yoğunlaşma var.
ATMOSFER
Hüzünlü ve sitemkâr bir ayrılık atmosferi; viran bahçeler ve sahte dostlar etrafında şekillenir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, kalbin unutmamayı seçtiği şeydir.