İnsan bazı cümleleri yıllar sonra anlar.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Öyle bir orman ki bazen hiç ağaç yok
şeffaf sincaplar tırmanıyor ceviz gözlerine
iki dudağı arasında çocukluğu soğuk kelepçe
Ben ki bir zaman önce epey yaşlanmışım
sevdaya sadrazam kellesi dayanmıyor
akdeniz'e karışıyorum kah osmanlı kah elen
bir çocuk, bizim kim olduğumuzu soruyor Allah'a birdenbire
Küçük İskender
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, içinde ağaç bulunmayan tuhaf bir orman imgesiyle başlar; şeffaf sincaplar ve çocukluk kelepçesi gibi sıra dışı imgelerle anlatıcının geçmişiyle ve kimliğiyle kurduğu gerilimli ilişkiyi yansıtır. Anlatıcı yaşlanmış, sevdanın ağırlığı altında ezilmiş ve Akdeniz'e karışarak Osmanlı ile Helen kimlikleri arasında savrulmaktadır. Şiir, bir çocuğun Tanrı'ya yönelttiği 'biz kimiz?' sorusuyla bireysel ve kolektif kimlik arayışına bağlanır.
ANLAM
İnsan, geçmişi ve içinde yaşadığı coğrafya arasında bölünmüş bir kimlikle var olur; bu bölünmüşlük Tanrı'ya sorulan bir kimlik sorusuna dönüşür.
Bireyin geçmişiyle bugünü arasındaki kopukluk ve Osmanlı-Helen gibi karşıt kültürel aidiyetler arasında sıkışmışlık
Şiir, orman imgesindeki belirsizlikten çocuğun kimlik sorusuna doğru yoğunlaşan bir arayış çizgisi izler.
ATMOSFER
Şiir, belirsiz ve tekinsiz bir orman ile Akdeniz'in iç içe geçtiği, kimlik arayışının hâkim olduğu bir atmosfer sunar.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.