Şiir, unutmak istemediğimiz şeylerin evidir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
ay: Tanrının karanlığa fısıldaması.
Fakat hangi ses o, beni şeffaf
mefhumlarda dillerden dillere
lisanlardan lisanlara
bir
zarif tanrıçanın ihaneti gibi
dolaştırabilecek ehemmiyeti taşıyor ki
bariz cehenneminde.
Tarifi imkansız, bedenin.
Kahraman olan kalbimiz.
Yeneceğimiz tek düşman
suretteki kendimiziz.
hiç kimse civar diye adlandırılmamalı
çünkü aşktan beter başka bir şey yok bu dünyada!
Küçük İskender
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, ay ve Tanrı imgesi üzerinden karanlık, şeffaf mefhumlar ve ihanet duygusuyla örülü bir iç hesaplaşmayı anlatır. Anlatıcı, bedenin tarifsizliğini ve kalbin kahramanlığını vurgularken, asıl düşmanın suretteki kendimiz olduğunu söyler. Son dizede dünyada aşktan beter bir şey olmadığı belirtilerek aşkın merkezîliği öne çıkarılır.
ANLAM
İnsanın asıl mücadelesi kendi suretiyle, yani kendisiyle olan içsel çatışmasıdır; dünyada aşktan daha ağır bir şey yoktur.
İçsel benlik ile suretteki benlik arasındaki mücadele; aşkın ağırlığı ile dünyevi algılar arasındaki gerilim.
Tanrısal ve karanlık imgelerle başlayan şiir, içsel bir hesaplaşmaya ve aşkın yüceltilmesine doğru ilerler.
ATMOSFER
Karanlık, şeffaf ve içsel bir hesaplaşma atmosferi; yer yer yoğun ve gizemli.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.