İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Bir sineğe binmiş içimden havalanan soğuk toz
baharatım
tadıma karışıyor sonbaharın beyaz ceketli martıları
Kayıtısızım kente akın eden şehvete karşı
gözlerimde masmavi iki kurşun yarası
vahşi hayvanların parçaladığı yüzümle yatıyorum
çocuğum. okuldan kaçtım. karatahtada unuttum coğrafyamı
Küçük İskender
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, kent yaşamının şehvet ve kaosu karşısında kayıtsız kalan bir anlatıcının iç dünyasını yansıtır. Anlatıcı, çocukluğundan koparılmış, yaralı ve yabancılaşmış bir figür olarak betimlenir. Şiir, bireyin modern hayatın karmaşası içindeki savrulmuşluğunu ve masumiyetini yitirişini işler.
ANLAM
Modern kent hayatının şehvet ve karmaşası içinde birey, çocukluğundan ve masumiyetinden koparak yalnızlaşır ve yabancılaşır.
birey ile toplum
ATMOSFER
Kent yaşamının soğuk ve yabancılaştırıcı atmosferi, anlatıcının iç dünyasındaki yalnızlık ve hüzünle birleşir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.