Şiir, unutmak istemediğimiz şeylerin evidir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Kocadım belim büküldü
Gözümün nuru döküldü
Damarım bendi söküldü
Kocaldım Ayvaz pir oldum
Feleğin n'olduğun bildim
Kahice kahice güldüm
Ben her şeyden arzum aldım
Kocaldım Ayvaz pir oldum
Güzele bade içirdim
Hasmı meydandan kaçırdım
Yedi naldan ol geçirdim
Kocaldım Ayvaz pir oldum
Köroğlu der yarim gelmez
Akan gözüm yaşın silmez
Eski gençlik ele girmez
Kocaldım Ayvaz pir oldum
Köroğlu
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, yaşlanan bir anlatıcının bedensel çöküşünü, geçmişteki gücünü ve gençliğinin geri gelmeyeceğini dile getirir. Anlatıcı, feleğin düzenini anladığını ve hayattan arzularını aldığını söylerken bir yandan da akan gözyaşları ve gelmeyen sevgiliyle hüzünlüdür. Şiir, yaşlılık ve geçmişin kaybı etrafında döner.
ANLAM
Gençlik ve güç geride kalmıştır; yaşlılık kaçınılmazdır ve geçmiş geri getirilemez.
geçmiş gençlik ile bugünkü yaşlılık arasındaki karşıtlık
ATMOSFER
Hüzünlü ve nostaljik bir yaşlılık atmosferi; geçmişin kaybı ve kaçınılmaz son karşısında buruk bir kabulleniş.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazı şiirleri okumaz; onlara denk gelir.