Bir şiir, insanı hiç tanımadığı kendisiyle tanıştırabilir.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Kurudu artık otlar
Bitmiyor tazeleri
Birikinti sularda
Yaprak cenazeleri
Döndü yayladakiler
Erdi dağlara batı
Ovalar daha geniş
Kayalar daha katı
Başım avuçlarımda
Bir ağır külçe hüzün
Düşüyor gözlerime
Çiğ taneleri güzün
Kemalettin Kamu
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, doğadaki sonbahar değişimini ve bu değişimin anlatıcıda uyandırdığı hüznü anlatır. Otların kuruması, yaprak cenazeleri, yayladan dönenler ve dağlara inen güneş gibi imgelerle mevsim dönümü betimlenir. Anlatıcı, başını avuçlarına alarak içindeki ağır hüznü hisseder ve güz çiğlerinin gözlerine düşmesiyle bu duygu yoğunlaşır.
ANLAM
Sonbaharın gelişiyle doğadaki canlılığın azalması, insanda derin bir hüzün ve yalnızlık duygusu uyandırır.
Doğanın döngüsel değişimi ile anlatıcının içindeki kalıcı hüzün arasındaki gerilim.
Doğa betimlemesinden kişisel hüzne doğru bir geçiş var.
ATMOSFER
Sonbaharın kasvetli ve hüzünlü atmosferi, anlatıcının iç dünyasına yansır.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.