Bazı kelimeler insanı hiç gitmediği yerlere götürür.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Sular pırıl pırıl, rüzgar mis kokulu,
Kuş uçurmaz eski Türk kalyonlarının yolu.
Sağda sıra dağlarla kabaran Anadolu
Yeşil eteklerinde tükeniyor Toros'un!
Havada bir dost eli okşuyor derimizi;
Boynu bükük adalar tanıyor sanki bizi...
İçimize çevirip nemli gözlerimizi
Geçtik yabancı gibi yakınında Rodos'un!
Kemalettin Kamu
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, deniz üzerinde seyreden bir yolculuğu ve bu yolculuk sırasında Anadolu kıyılarının, Toroslar'ın ve Rodos gibi adaların görünüşünü anlatır. Anlatıcı, doğanın güzelliği ve denizin huzuru içinde geçmişe dair bir hisle, sanki buralı değilmiş gibi yabancı bir konumda olduğunu hisseder. Şiir, vatan coğrafyasına duyulan özlemi ve aidiyet duygusunu işler.
ANLAM
İnsanın kendi vatanına yakınken bile kendini yabancı hissetmesi, geçmişe ve kaybedilen topraklara duyulan özlemi derinleştirir.
Yakınlık ile yabancılık arasındaki gerilim; vatan topraklarına yakın olma ama ona ait olamama.
Şiir, doğanın güzelliğiyle başlayıp içe dönük bir hüzne ve yabancılık hissine doğru ilerler.
ATMOSFER
Denizin ve doğanın canlılığına rağmen içe dönük bir hüzün ve yabancılık duygusu hâkimdir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.