İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Uyan ey gözlerim hab-ı gafletden
Alem ruşen oldu vakt-i şafaktır
Günde yüzbin katar gelüben geçer
Faniden bakiye geçmesi haktır
Ömrüm bir bahardır cismin bir yaprak
Birgün gazel olur döker zel firak
Ayağım altında basdığım toprak
Akibet serimden üst olacaktır
HIFZI çok salınma,kaddin eğersin
Felek koymaz dal budağın göğersin
Gönül yucalanma kabre değersin
Bir avuç toprakdır yerin alçakdır.
Kağızmanlı Hıfzı
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, gaflet uykusundan uyanmaya çağırarak dünyanın geçiciliğini ve ölüm gerçeğini hatırlatır. Anlatıcı, ömrün bir bahar gibi solup toprağa döneceğini vurgular ve gönlün boş heveslerden arınması gerektiğini söyler. Son bölümde ise doğrudan seslenerek alçakgönüllülüğü ve kabir gerçeğini dile getirir.
ANLAM
Dünya hayatı geçicidir; insan ölümü hatırlayıp gafletten uyanmalıdır.
gaflet ile uyanıklık / dünya sevgisi ile ölüm gerçeği
ATMOSFER
Ölümün kaçınılmazlığını hatırlatan, uyarıcı ve melankolik bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir cümlenin içinde uzun süre kalır.