Şiir, insanın içinde kalan yarım cümlelerin devamıdır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Gördün mü o kızı
Fıldır esen hızını?
İsterdim eşim olsun!
Tabi! Sarışını, Bozu!
Evcil, Kırlangıç gibi narin,
Yuva kurarken misali.
Sen benimsin ve o kadar kibar,
Sen benimsin ve hayli terbiyeli,
Ama, tek bir şeyin eksik hala;
Sivri dudaklarınla öpersin,
Kumruların su yudumlaması gibi;
Pek naziksin daha.
Çeviri: Musa Aksoy
Johann Wolfgang von Goethe
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, bir kıza duyulan hayranlığı ve onunla evlenme arzusunu dile getirir. Anlatıcı, kızın zarif, evcil ve terbiyeli oluşunu över; ancak onun hâlâ eksik olan bir yönünü, öpücüklerindeki nazik çekingenliği vurgular. Şiir, arzu ile beklenti arasındaki gerilimi yansıtır.
ANLAM
Anlatıcı, beğendiği kızın bazı özelliklerini yeterli bulsa da ondan tam anlamıyla tatmin olmamıştır; öpücüklerindeki çekingenlik onu eksik görmesine neden olur.
Hayranlık ve evlilik arzusu ile kızın öpücüklerindeki nazik mesafellik arasındaki gerilim.
ATMOSFER
Şiir, hayranlık ve hafif bir sitemin karıştığı romantik bir atmosfer taşır.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.