İnsan bazı cümleleri yıllar sonra anlar.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Alanyari

Alanyari Şiiri - Hüseyin Peker

‘Setbaşı’ndaki Çam-2’nin
yeni dostlarına’

Bir şiire oturmak yaldızlı otellerde
Neydi, bilirsin, gözetlemek haneberduşun
yok yere öldürüldüğü o serüveni: İnce hayat
Bir ödüyor, dört kaçırıyordu
Hazım kahvesini birlikte söyleyelim mi?
Hafif yara almış maytapları. Ölmek yok işin ucunda
Yayvan sedire benimle otur da, dinle ucuz saatlerin ucunu:

Benim meydan sever dostum, dağda zeybek ne ise
ben oyum şehrin orta yerinde, gezer dururum
İliştirdiğim mızraklarla, gün boyu
sesim kısık, siyah çay içince açılır bir türlü
Süslü imamelerle bezenmiş, kahve ocaklarına itilmiş
şakırdata şakırdata büzülmüş bir sürahi gibi zaman arası
Benim tesbihim gündüz kapalı, gece açık
Deveciler derneğinde seni öttürür dururum doğrusu

Hadi beni vurdular çat pat
Hadi beni dövdüler, ekseri sigara dayağıdır
Şaraptan artan mariz olacak değil ya!
Ben istemedim zaten, kumarhaneden kalan
felsefeci olma ayağını, ne demek o eşkıyalık!
Çal ustacığım çin çöplerini, arttır çiftetelli katırlarını
öt canım pırpırı haytaları, ört sararan suretimi
Bu gece unutmak istiyorum konağın sofralarını

Öl dedin ölmedik mi?
Kartal kanat yürüdük beraber
Delik melik, yüzümüz erkeklik aleti değil miydi?
Biz ne kadar usandık yaşamaktan, şu bizim havai
ramazan tiryakilerini kızdırdık, bir darbuka ustasının
tellerindeki, güm güm vuruşunda yelpazeler belledik
Terledik şıpıdık, benim sana diyeceğim
Biz bu hayatta seyrek adım birlikteydik
Benim sana kanat çırptığım
Benim ortalığa mandallı yüz bıraktığım
kılıksız yüzümden, hovarda kimliğimden belli

İstemeden vurdular, yaşamanın ortasını
Bir leblebiyle söndürdüler, tavus kuşlarının bahçede oynamasını
Usandım, yaldızlı çerçevede bitirdim hayatın yarısını
Bir klârnet çaldım, bu ne demektir?
Mevlânakapılı Hilmi’nin dar sandalyeli
it kopuk masalını: Ben bu dünyada bir tütün tekeli idim
İzmirli Nazif’e milis, küçük fitil tutuşturdum hepinize
Yıkandığım hamamların serin havasını yuttum durdum
Gülün geçin benim cenazemin kılıksız gösterisine
Hadi sofu olalım şanslı leylek
gürül gürül sobalar yakalım, civan perçemler bırakalım
Şu sokakta koşmanın ötesine

Hüseyin Peker

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Her şiir biraz eksik kalmış bir konuşmadır.

Şiir, Setbaşı'ndaki bir çam ağacının yeni dostlarına seslenen bir anlatıcının, şehir hayatındaki hovarda, başıboş ve asi kimliğini sergilediği bir monologdur. Anlatıcı, geçmişteki kavgaları, içki ve kahve kültürünü, ölümle burun buruna gelişini ve yaşamdan usanmışlığını dile getirir. Şiir, ölüm ve yaşam arasında salınan, meydan okuyan bir ses tonuyla sona erer.

Ana duyguumutsuzluk
Ana temayaşam
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Hayat, ölümle iç içe geçmiş, savruk ve anlamsız bir mücadeledir; yine de bu mücadelede bir tür direniş ve kimlik vardır.

Temel çatışma

yaşam ile ölüm arasındaki gerilim

ATMOSFER

Şehir hayatının karmaşası içinde geçen, ölüm ve yaşam arasında gidip gelen boğucu bir atmosfer.
kasvetligerginyalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.