İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Koşmalar (Sesleniş)

Koşmalar (Sesleniş) Şiiri - Hüseyin Nihal Atsız

Yalnızım,ne kadar aranıp dursam,
Baş ucumda seni bulamıyorum.
Güneşten vazgeçip susuz olsam da
Seninle olmadan olamıyorum.

Şu yollar bilmem ki dağ mı, ova mı?
Gitsem bulur muyum kendi yuvamı?
Kuş! Yolun nereye? Bizim eve mi?
Sen götür,ben haber salamıyorum.

Her gece orda bir yaslanan mı var?
Sessizce kirpiği ıslanan mı var?
Uzaktan bana bir seslenen mi var?
Ne diyor? Sesini alamıyorum.

Acaba yaşlı mı kara gözlerin?
İçimde bir derin yara gözlerin...
Daldı mı uzak bir yere gözlerin?
Görmüyor,bilmiyor,bilemiyorum...

Günleri sayarım,geceler iner,
Beklerim geceyi,yıldızlar söner,
Gizli bir yaram var,durmayıp kanar;
Neresi? Bulup da silemiyorum.

Ulaşsa da sana yolların ucu,
Varmaya yetmiyor Atsız'ın gücü.
İçimde duruken bu kadar acı,
Hala yaşıyorum,ölemiyorum.
25 Ağustos 1944

Hüseyin Nihal Atsız

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.

Şiir, sevdiğine ulaşamayan bir anlatıcının yalnızlığını, özlemini ve çaresizliğini dile getirir. Anlatıcı, yolların ve kuşun yardımıyla sevdiğine ulaşmayı umut eder ama her seferinde engellerle karşılaşır. İçindeki dinmeyen acıya rağmen yaşamaya devam etmenin ağırlığını hisseder.

Ana duyguözlem
Ana temaayrılık
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk90/100

ANLAM

Ana düşünce

Sevilen kişiye duyulan özlem ve ona ulaşamamanın verdiği çaresizlik, yaşamı sürdürmeyi zorlaştırır.

Temel çatışma

Özlem ile ulaşamama arasındaki gerilim; yaşam ile acı arasındaki çatışma.

ATMOSFER

Hüzünlü ve yalnız bir bekleyiş atmosferi.
hüzünlüyalnıznostaljik
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.