İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Tuhaf, siste yürümek!
Her çalı ve taş bir başınadır
Hiçbir ağaç diğerini görmez
Herkes yalnızdır.
Dünya dostlarımla doluydu
Daha hayatım aydın iken
Şimdi, sis çöktüğünde
Artık kimse görülemez
Gerçekte bilge değildir
Karanlığı tanımayan hiç kimse
Kaçınılmaz ve sessizce
Onu herkesten ayıran
Tuhaf, siste yürümek!
Hayat yalnız olmadır
Hiçbir insan tanımaz diğerini
Herkes bir başınadır.
Hermann Hesse
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, sisli bir ortamda yürüyen anlatıcının yalnızlık duygusunu ve insanların birbirinden kopukluğunu anlatır. Anlatıcı, geçmişte hayatının dostlarla aydınlık olduğunu, ancak şimdi sisin çökmesiyle kimsenin görünmez olduğunu ifade eder. Şiir, herkesin yalnız olduğu ve kimsenin diğerini tanımadığı düşüncesiyle sonlanır.
ANLAM
İnsanlar özünde yalnızdır ve birbirlerini gerçekten tanıyamazlar.
geçmişteki aydınlık ve dostluk ile şimdiki karanlık ve yalnızlık arasındaki karşıtlık
Aydınlık geçmişten karanlık ve yalnız şimdiye geçiş
ATMOSFER
Sisli, kasvetli ve yalnız bir ortam
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler insanın içindeki eski ışığı yakar.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.