Kuşlarım Öldü

bütün kuşlarım öldü
önce biri öldü

önce biri ölen
birdenbire yok oldu

kafesteydi
tel kafeste

annem sabah
sabah kahvaltısını hazırlamıştı

onun öldüğünü gördüm
-hayır görmedim-

birisi beyaz ve sarı
bulut ve ellerim
rengindeydi

ve gerek yoktu
yemin ediyorum gerek yoktu
çünkü dağ, henüz dağ değildi
hazır değildi henüz ellerim

gerçekten değildi
hazır karanfillerim vardı
her an 'bir uçuruma hazır'
yüz kilometre hızla giden
bir kuşun dağa çarpması gibi
hazır karanfillerim vardı

yemin ediyorum gerek yoktu
ben buradaydım. ellerim
buradaydı. biliyorum

plaklarım -hani bildiğin hüzün-
o da buradaydı - ki hiç ayrılmayan benden-
hep seni bekledik

gerçekten gerek yoktu
yedi memeli şehirden
ne istiyordun yüzlerce kilometreden
kuşların kanadından

bütün kuşlarım öldü
önce biri öldü

ne istiyordun
kuşlarımdan.