Bir şiir bazen koca bir ömrü hatırlatır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Dizivermişler keyfince
Şöyle, dört ufka dağları.
Kudüm oldum ince ince
Getirdim şevke dağları...
Işıl ışıl gün doğarken.
Tepeler dinlemez erkan.
Adımlar bir ulu kervan
Göklerden yukarı dağları...
Aşkın bir başka havası,
Aman, o ne gök mavisi.
Şaha kalkmış kadın göğsü
Serapa, takke dağları...
Yol bu yoldur diye gitsem
Varıp yıldızları tutsam
Hangi denizlere atsam
Avucumdaki dağları...
Feyzi Halıcı
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, dağların coşkulu ve görkemli betimlenişiyle başlar; anlatıcı onları adeta bir kervan gibi göklere taşır. İkinci bölümde doğanın uyanışı ve dağların ululuğu vurgulanır. Son bölümde ise anlatıcı, yıldızlara ulaşma ve avucundaki dağları denizlere atma hayaliyle coşkusunu ve özgürlük arzusunu dile getirir.
ANLAM
İnsanın doğa karşısındaki hayranlığı ve onunla bütünleşme arzusu.
İnsanın sınırlılığı ile doğanın sınırsızlığı arasındaki gerilim.
Şiir baştan sona coşkulu bir hayranlık ve özgürlük arzusu çizgisindedir.
ATMOSFER
Dağların görkemi ve göklere uzanan coşkulu bir doğa tasviri.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı cümlelerin sessizliği, söylediklerinden daha büyüktür.