Şiir, hatırlamanın en zarif biçimlerinden biridir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Korkuyorum anneciğim, nerde ellerin
Bu gecelerden ki kalbe aşina
Havalarda büyük misafirlikler dolaşıyor.
Korkuyorum değerken karanlığın hayatına.
Korkuyorum anneciğim, nerde ellerin;
Bu adamlar ki çalışmakta
Sabahın temiz şarkıları,
Yükselmiş bayraklar uzakta.
Korkuyorum anneciğim ellerin nerde
Okşa benim saçlarımı rüyaya bedel.
garip ninnilerle uyut beni,
Korkuyorum yaşamaktan ki, çok güzel.
Fazıl Hüsnü Dağlarca
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, annesine seslenerek korkusunu ve yalnızlığını dile getirir. Gecelerin, karanlığın ve dış dünyadaki belirsiz olayların yarattığı tedirginlik içinde annesinin ellerini, şefkatini ve ninnilerini arar. Yaşamın güzelliği karşısında bile duyduğu korku, onu çocukluk güvenine sığınmaya iter.
ANLAM
İnsan, dünyanın belirsizlikleri ve korkuları karşısında çocukluk güvenini, anne şefkatini özler.
Korku ile güven arayışı arasındaki gerilim
ATMOSFER
Gecenin karanlığında belirsiz tehditlerin dolaştığı, çocuksu bir korku ve güven arayışının hâkim olduğu bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı dizeler kalbe değil, doğrudan hafızaya yazılır.