Bir şiir, insanı hiç tanımadığı kendisiyle tanıştırabilir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Yayılır karanlık sisler engine,
Korkarım,bakamam sana ben yine.
Yıllarca dalardım solgun rengine
Güneşten nur uman gözler yanmasa!
Vadide bir hazin nağme ürperdi;
Bu ıssız dağların sen misin derdi?
Üstünde yabani güller biterdi
Dereler,tepeler seni anmasa...
Çoşarak ruhunun bütün hevesi
Yükseldi uzaktan bir çoban sesi.
Bence bir,kırların ye'si,neşesi,
Kolların boynuma halkalanmasa!
Faruk Nafiz Çamlıbel
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, karanlık bir doğa manzarası içinde sevgiliye duyulan korku ve özlemi dile getirir. Anlatıcı, geçmişte sevgilinin güzelliğine hayran olduğunu ancak şimdi ona bakmaktan korktuğunu söyler. Doğa unsurları (vadi, dağlar, dereler) sevgiliyi hatırlatır ve anlatıcının duygularını yansıtır. Şiir, sevgilinin kollarına kavuşma arzusuyla biter.
ANLAM
Sevgiliye duyulan özlem ve kavuşma arzusu, doğa imgeleriyle iç içe anlatılır.
Sevgiliye duyulan özlem ile ona bakmaktan duyulan korku arasındaki gerilim.
Korku ve hüzünden, kavuşma arzusuna doğru bir geçiş var.
ATMOSFER
Karanlık ve ıssız bir doğa manzarası içinde hüzünlü ve özlem dolu bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.