Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Tanıştığım günden beri enginle
Bir taşın üstünde hayale daldım.
Bulacaksın koymuş gibi elinle,
Ben nerde doğmuşsam o yerde kaldım.
Kimi esti başucumdan yel gibi,
Kimi sızdı bir toprağa sel gibi...
Yalnız ben, alçıdan bir heykel gibi
Sonsuzluğu dinlemekten tat aldım.
Ses topladım, renk topladım derinden,
Geniş his ve hayal bahçelerinden...
Fakat artık en görünmez yerinden,
Yaralanmış bir kap gibi boşaldım.
Faruk Nafiz Çamlıbel
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, anlatıcının doğduğu yerle ve geçmişiyle kurduğu derin bağı, oradan ayrılamayışını ve zamanla içsel bir boşluğa düşüşünü anlatır. Doğa ve zaman imgeleri eşliğinde, hayal kurma ve duygu toplama sürecinin ardından gelen bir tükenmişlik ve yalnızlık hali dile getirilir.
ANLAM
İnsan, kök saldığı yerden ve geçmişinden kopamaz; ancak zamanla iç dünyası tükenir ve yalnızlaşır.
Geçmişe bağlılık ile içsel tükenmişlik arasındaki gerilim
Hayal ve duygu toplama coşkusundan, yaralanmışlık ve boşalma hissine geçiş var.
ATMOSFER
Doğa ve zaman imgeleriyle örülü, melankolik ve içe dönük bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Her şiir biraz eksik kalmış bir konuşmadır.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.