Bazı kelimelerin yaşı yoktur; hep aynı yerden acıtır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Önce Pîrin elin tuta,
Kalmaya dünya ahrete,
Düşülmeye hiç hayrete,
Bildiğini unutmalı.
Çeke bu yolun zahmetin,
Rahat bile her mihnetin,
İki cihan saadetin,
Hepsini hiçe satmalı.
Canlılar varamaz yola,
Canlı olan yolda kala,
Can terk edip dostu bula,
Canından sefer etmeli.
Der ki Eşrefoğlu Rumi,
Sevenlerin budur kârı,
Dostu için ağuları,
Bir şeker gibi yutmalı.
Eşrefoğlu Rûmî
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, tasavvufi bir yolculuğa çıkmanın ve bu yolda ilerlemenin zorunluluklarını anlatır. Anlatıcı, dünya ve ahiret mutluluğunu bir kenara bırakıp canından vazgeçmeyi, bildiklerini unutmayı ve zorluklara katlanmayı öğütler. Şiir, Eşrefoğlu Rumi'nin dilinden sevenlerin kârının bu olduğunu vurgular.
ANLAM
Tasavvuf yolunda ilerlemek için dünyevi bağlardan ve canından vazgeçmek, zorluklara katlanmak gerekir.
dünya ile ahiret, canlılık ile canı terk etme
ATMOSFER
Öğüt veren ve manevi bir arayışı telkin eden bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, insanın içinde kalan yarım cümlelerin devamıdır.