Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Gelip geçmiş enbiyanın,
Cümlesinin odur şahı,
Almışlar yüzünden nuru,
Felekler şems ile mahı.
Yedi kat gökleri geçti,
Çıktı arş üstüne bastı,
Kâbekavseyn’e erişti,
Tavaf eyledi dergâhı.
Canımı kurban verseydim,
Varıp yanına girseydim,
Bir kez yüzün görseydim,
Seher vakti sehergâhı.
Eşrefoğlu Rumi şayet,
Günahların çoksa gayet,
Şefaat eder o Ahmed,
Yüzün şems-ü kamer mahı.
Eşrefoğlu Rûmî
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, peygamberlerin en üstünü olarak nitelenen Hz. Muhammed'e duyulan derin saygı ve bağlılığı anlatır. Anlatıcı, onun manevi yüceliğini ve miracını betimler; ona ulaşma, yüzünü görme ve canını kurban etme arzusunu dile getirir. Son bölümde ise günahları çok olsa da onun şefaat edeceği umuduyla teselli bulunur.
ANLAM
Hz. Muhammed, peygamberlerin en üstünüdür ve günahkâr kullara şefaat edecektir.
İnsanın günahkârlığı ile peygamberin yüceliği ve şefaat umudu arasındaki gerilim.
ATMOSFER
Kutsal bir saygı ve manevi coşkunun hâkim olduğu bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.