Bazı kelimelerin yaşı yoktur; hep aynı yerden acıtır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Bir ağaç bir mezartaşını yutuyordu çarşıkapıda
"İçimizde kıpırdanırken İstanbul"
Bir çocuk mabedlerin susamışlığını satıyordu
Sesini hatırlayamadığımız bir su testisinde
Güneş sanki günahımızdı üstümüzde.
Sonra bu güvercinler niye varlar
Bir anıyı yaşatmak için mi
Ölümsüz bir ses mi taşımak için ötelere
Avuç içlerinde camilerin.
Çarşıkapı 1966
Erdem Bayazıt
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, Çarşıkapı'da geçen bir anıyı ve İstanbul'un içsel varlığını anlatır. Bir ağacın mezartaşını yutması, çocuğun mabedlerin susamışlığını satması gibi imgelerle geçmişin ve kutsalın yok oluşu sezdirilir. Güneşin günah olarak nitelenmesi ve güvercinlerin anlamı sorgulanırken, 1966 tarihiyle zamana bağlanır.
ANLAM
İstanbul'un geçmişi ve kutsal değerleri, zamanla yok olup gitmekte ve geriye anılar kalmaktadır.
geçmiş ile bugün
ATMOSFER
Hüzünlü ve nostaljik bir İstanbul atmosferi, geçmişin izlerini taşır.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.